Prolog

Głównymi postaciami całego zamieszania są Babcia i Dziadek. Oboje w sędziwym wieku jednak tylko metrykalnie bo duchem odstają od stereotypów, czy też ludzi w swoim roczniku.

Jak powstał pomysł na bloga: a była to luźno rzucona sugestia przez wnuczkę podczas świątecznych odwiedzin dziadków kiedy to relacjonowałem różne wydarzenia z tak zwanego życia codziennego.

Skąd te historie: jak wspomniałem wcześniej z życia codziennego, ponieważ z dziadkami mieszkam od 3 lat więc spędzam z nimi (przemiło) czas i bacznie przyglądam się różnym sytuacjom, a nie rzadko jestem też ich uczestnikiem.

Kim jestem: wnuczkiem 🙂

Wstawiam tu pierwszy wpis myślę że ważny a żeby zakreślić postacie osobą czytającym wybiórczo wpisy lub tym niemającym czasu przebrnąć przez wpisy od przysłowiowej  deski do deski

1. Życie pod trzynastką

Pewnie nie jedno z was myśli ze życie po 70 się kończy …jedyne co pozostaje to tylko brnąc do śmierci z chorobą pod ręką. Zwolenników tego poglądu zapraszam pod trzynastkę . Oto na czwartym piętrze owego bloku, pozwólcie że nie zdradzę gdzie żyją dwoje ewenementów M (Babcia) i W (Dziadek) którzy starość i chorobę maja za nic. Niejeden z was patrząc na nich pomyślałby że świat staną na głowie. Pan W to nie przeciętny staruszek nie da sobie w kasze dmuchać ani sprawdzać stanu konta, a zwłaszcza wypłacać pieniędzy po za chodzie słońca. Pani M to kobieta z uśmiechem na ustach ale niech cie nie zmyli jej przyjemna facjata. Bynajmniej nie da ona sobą dyrygować, cięty język i ostatnie słowo to cechy charakterystyczne starszej pani ty mów swoje ja wiem swoje tak w jednym zdaniu streścić można jej postać. Oczywiście dobra z niej kobieta nie jakiś tam mocherowy beret ale babcia z komurą która diabła w pole przegoni. A i jeszcze jedno, jest to miłośniczka gotowania wysoko tłuszczowych potraw o czym może świadczyć moja ponad 10 kg nadwaga. I tak oto żyją sobie oboje pod trzynastką, pokonując z uśmiechem życia znoje, jeśli chcesz przekonać się że to nie zwykli tetrycy to usiądź wygodnie i sam się przekonaj.


komentarze 3 to “Prolog”

  1. Wiatm Cie wnuczku 🙂
    Na Twojego bloga trafilam ,po przez Twoja kandydature na „bloga roku”. Podoba mi sie forma opisywania ich czy tez waszych doalogow,wiec czekam na kolejne 😉 Jesli chcialbys mnie znalesc to siedze na laweczce przy adresie: http://www.nigdy-w-zyciu.blog.onet.pl
    Pozdrawiam

  2. Ja tez przez Blog Roku. Moi rodzice wcześnie zmarli, więc dziadkowie to w sumie moi rodzice. Niestety w tym roku też odeszli, ale byli cudownymi i również nie sztampowi staruszkowie. Babcia dożyła 99 lat:) żyła bez opamiętania:)
    Pozdrawiam zatem M i W spod 13tki

  3. …bardzo lubie czytac to co piszesz!…wyborny blog 🙂

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

 
%d blogerów lubi to: